Amigo’s, aan tafel!

‘Ik wilde wel eens zien hoe die ex-gangster van een pa van mij met zijn vier maten uit de bak een restaurant zou runnen. Ik liet een goedbetaalde job als sommelier bij een tweesterrenrestaurant achter voor vijf malloten die in een ex-bordeel een klasserestaurant wilden beginnen. Ik moest wel stapelgek zijn. Maar goed, stelde ik mezelf gerust, het was toch maar tijdelijk. Hoe fout kon ik zijn.
Dit boek is een eerlijk en ongezouten verslag van mijn lente en zomer bij de beste vennoten ooit: Mathieu, Dylan, Halil, Berten en Rik. Ze namen me in vertrouwen en vertelden me over de cel, over de keuken en het leven. Van mijn vader mocht ik zijn beste recepten in dit boek opnemen. Wat volgt, is Amigo’s zoals het voor mij was. Kijk, lees en proef.’
In het boek AMIGO’S. EERLIJKE KEUKEN vertelt Tessa, het meisje van de wijn en de dochter van de chef, over haar zes onvergetelijke maanden bij restaurant Amigo’s.

Soms loopt er eens iets mis. Zo waren het vorige week drukke dagen in de winkel. Niet bijzonder druk, maar te druk om onverwachte promotiestunts van de uitgever ‘op te vangen’. Zo kwam er na een lange werkdag, vlak voor het vertrek naar een boekvoorstelling een doos vol groenten, een brief en een kookboek in de winkel. Tja, iedereen die naar de boekvoorstelling moest, kon geen doos met prei meenemen… De ‘gasten’ zouden nogal vreemd opkijken, prei-geur tussen boeken. Bovendien hadden we in al die drukte niet meteen door waarom er juist vandaag een volle doos groeten werd geleverd in een boekhandel (het kookboek was nog niet ontdekt). Maar ik moest naar huis. Dus kon ik die doos groenten ook wel meenemen…

Toen thuis in de doos vol groenten ook nog het kookboek werd gevonden, werd duidelijk waarom de uitgever dit had opgestuurd. Een recept om te proberen, een kennismaking met het kookboek dat hoort bij de gelijknamige tv-serie (die zich in Gent afspeelt) van VTM. Die eerste aflevering had ik net gemist (die was de avond daarvoor uitgezonden en toen las ik net mijn boek “Het verborgen leven van Eurídice Gusmão” uit), maar het verhaal lijkt me boeiend. Bovendien is het geschreven door (o.a.) Jean-Claude Van Rijckeghem, een auteur die ik ken van prijswinnende jeugdboeken en de film “Aanrijding in Moskou”, wat de serie veelbelovend maakt.

Het recept in de doos was “Smeuïge Risotto met Winterprei en gesmolten geitenkaas” (pagina 130 in het boek). Nu ben ik zeker geen sterrenchef, dus als ik het kan maken, dan moet dat voor iedereen mogelijk zijn.

Voor 4 personen

Voor de risotto
750 ml groentebouillon
2 sjalotten
1 teentje knoflook
1/4 stengel bleekselderij
enkele takjes citroentijm
1 eetlepel olijfolie
300 g risottorijst
100 ml witte wijn
2 prei
150 g weidechampignons
200 g butternut-pompoenvlees
hoeveboter
1 handjevol jonge spinazie
50 g parmezaanse kaas

Voor de afwerking
100 g verse, zachte ambachtelijke geitenkaas
enkele blaadjes waterkers

Risotto
Verwarm de groentebouillon.
Pel de sjalotten en de knoflook en snipper ze fijn.
Snijd de selderij fijn. Pluk de blaadjes tijm.
Stoof de sjalotten en de bleekselderij even aan in de olijfolie in een kookpot (voor alle Nederlanders: een pan) op een zacht vuur.
Voeg de knoflook en de citroentijm toe en laat even stoven.
Voeg de rijst toe en laat even stoven.
Blus met de witte wijn en laat deze bijna volledig verdampen.
Voeg een pollepel (NL: opscheplepel voor soep) warme bouillon toe en roer met een houten lepel tot alles opgenomen is. Ga zo verder tot de rijst gaar is.
Snijd de prei, de champignons en de pompoen fijn.
Stoof ze apart aan in boeter tot ze gaar zijn.
Voeg de gestoofde groenten en de spinazie toe en laat even doorarmen tot de spinazie geslonken is.
Rasp de Parmezaanse kaas over de risotto en voeg nog een klontje boter toe. Roer goed om.
Verdeel de risotto over de borden.
Verkruimel de geitenkaas over de risotto.
Werk af met de waterkers.

 

Het heeft absoluut gesmaakt! Ik heb nog maar 1 recept gemaakt uit dit kookboek, maar er staan er nog meer in die me aanspreken. Niet te moeilijk en toch genoeg uitdaging. Volgende keer ga ik een dessert proberen: gestoofde peer met rodebietensorbet en witte chocolade.

Naast recepten bevat het boek ook foto’s van de tv serie Amigo’s en wat ‘achtergrondinformatie’. Dat zorgt ervoor dat het boek zeer leesbaar is. De personages komen tot leven. Maar is dit boek een kookboek voor de echte keukenprinsen en -prinsessen? Nee, het is vooral een boek om cadeau te geven, een boek vol fijne recepten om uit te proberen, te proeven en te eten tijdens een aflevering van Amigo’s :-). Vlaamse top fictie!

 

Amigo’s – Eerlijke keuken
Jean-Claude Van Rijckeghem – Pierre De Clercq
Uitgeverij Manteau
***

 

Geef een reactie