De Val

Vijf jongens, vijf aardige jongens. Min of meer bij toeval ontmoeten ze elkaar in de loop van een paar jaar, aan het begin van deze eeuw, omdat ze alle vijf één doel kennen: de koers. Ze ambiëren allemaal een carrière als profrenner. Op het jaagpad langs de Schelde, van Gent naar Oudenaarde, trainen ze samen. Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Ze zijn jong, viriel, populair, en schoppen het inderdaad tot profwielrenner. Their finest hour, als ze het eenmaal zijn. Maar het leven blijkt harder dan de droom. Wat hen samenbracht, de koers, rukt hen ook uit elkaar. Ongenadig en definitief. Vijf jongens, vijf aardige jongens.

Een sportboek, ik zou het niet snel gaan lezen. Dacht ik… Ik had het mis. Eenmaal de achterflap gelezen, werd ik geïntrigeerd. Toch neem ik het niet meteen vast. ‘En sportboek, is dat wel iets voor mij?’. Maar dan komt DE Ronde Van Vlaanderen. Een koers dwars door het Vlaamse landschap, het wielercircus dwars door ‘mijn achtertuin’. Voor wie dat nog nooit heeft gezien, dit is een feestje. Met bussen komen ze naar de Vlaamse Ardennen, supporteren, drinken, eten, en opnieuw supporteren.

De Ronde Van Vlaanderen 2017 Elite vrouwen

Een paar dagen voor de ronde ging het boek mee naar huis.

Ronde van Vlaanderen 2017

Naar de koers kijken voor het lezen van het boek of daarna, het is helemaal anders. Niet te vergelijken zelfs. Om deze recensie te schrijven heb ik het verhaal ook even laten bezinken. Het verhaal is rauw, gruwelijk, diep bedroevend, meeslepend en leest met momenten als een thriller.

Het boek begint als een jongensboek. Vijf aardige jongens die elkaar leren kennen op het jaagpad langs de Schelde. Je komt hun achtergrond, hun jeugd te weten. Hoe hun karakters gevormd worden en de keuzes bepaald. Het leest vlot, met hier en daar een fantastische zin: “Boekhouders en straatvegers wagen zo hun kans. Ze zetten een helm op en grijpen het stuur hard en angstig vast, als de hoorns van een wilde stier. De neus lekt, druppels zweet plenzen op de stuurpen en rijdt er eentje in de weg, dan dalen de beunhazen allengs naar de binnenbaan.” Vijf aardige jongens worden voorgesteld.

‘De Ronde van Vlaanderen is de processie, het geloof waartoe hij zich bekeert.’ Uit “De val”

En dan het sportverhaal. Wat een sport. Hard, genadeloos met momenten, voor zij die willen, kunnen en uiteindelijk moeten. Wanneer je zoals Iljo, Wouter, Dimitri, Bert en Kurt talent hebt en de GOESTING om een kampioen te worden, is het een leven vol kansen. De mogelijkheden bieden zich aan en vriendschappen worden op de proef gesteld. Wat hen gevormd heeft tijdens de training langs de Schelde, komt in het professionele leven op de proef gesteld. Totdat die kansen zich tegen je keren. Dan is het de vraag of vriendschap bestand is tegen het leven…

Allemaal hebben ze talent en kansen. Voor de ene pakt al beter uit dan voor de ander. En alle vijf hebben ze tegenslag. Bij alle vijf bijzonder heftig. Het leven stelt hen op de proef en niet iedereen slaagt hiervoor.

De eerste dode die valt komt aan en is indrukwekkend. Wanneer er een paar dode wielrenners (of sporters) de revue gepasseerd zijn, besef ik dat ik niet meer weet hoeveel het er zijn. Ik heb ze niet geteld en bedenk dat wanneer ik het wel zou gedaan hebben, het cijfer me zou shockeren. Renners vallen veel. Het is de grootste angst van de entourage. Hoe verder ik in het boek kom, hoe meer ik op het puntje van mijn stoel zit. Af en toe leg ik het boek weg. Matthias Declercq schreef een sportthriller, maar zeer smaakvol. Ik heb niet het gevoel dat er geoordeeld wordt, het staat beschreven en iedereen krijgt de kans zijn mening te geven. Fietsen is vallen, zo lijkt het toch. Zoals het in het leven ook soms is.

Morgen moet mijn kind op de fiets naar school…

De Val
Matthias M.R. Declercq
Uitgeverij Manteau
****1/2

 

Geef een reactie