Jagen Schieten Vissen * overleven op S.T.A.G.S.

Greer MacDonald studeert aan St. Aidan the Great School (S.T.A.G.S.), een privéschool waar tradities hoog in het vaandel staan. Greer is een buitenbeentje, totdat ze samen met twee andere scholieren wordt uitgenodigd voor een weekend weg met de Medievals: de elite-club van de school.Het weekend belooft er een te worden waarin bloedsport centraal staat. Wat Greer niet weet is dat er uitnodigingen zijn die je beter niet kunt accepteren.

De timing van de lancering van deze YA-thriller is perfect. Alles in dit verhaal ademt herfst. En al kun je het boek natuurlijk het hele jaar door lezen, ik kwam daardoor meteen in het verhaal. Dat is wel nodig, want ‘de jacht’ is nu niet direct een onderwerp waar ik belangstelling voor heb. Greer is zoals tieners zijn: af en toe een beetje te zelfverzekerd, maar veel vaker onzeker met een verlangen erbij te horen. Wanneer ze samen met twee andere buitenbeentjes uitgenodigd wordt om bij de knapste jongen van school en zijn vrienden thuis tijdens het Justitium (vrij/verlof) door te brengen, neemt ze de uitnodiging enthousiast aan. Vastbesloten haar plek te vinden op school tussen de andere leerlingen…

Jagen   Schieten   Vissen

De ingrediënten die het altijd goed doen in een YA zijn goed aanwezig: geld, klasse, ongelijkheid, het zoeken naar je plaats in de wereld, goed en kwaad, een vleugje liefde… De zinnen zijn beeldend, maar bondig. Vervelend is wel dat op iedere bladzijde een film vermeld wordt. Het lijkt erop alsof er geen beschrijving gemaakt kan worden zonder naar een film te refereren. In het begin is het nog leuk en is het duidelijk dat Greer dit spelletje vaak speelt met haar vader, maar het wordt wat te veel doorgedreven. Ik heb globaal geteld en vermoedelijk verwijst de auteur +/- 45 keer naar een film. De schrijfster bedankt haar partner Sacha voor zijn filmkennis. Dat mag ze inderdaad doen, maar ondanks de ontdekking van een paar nieuwe films vond ik voornamelijk storend.

Een goed boek hoort de lezer wat bij te brengen en er mag al eens wat opgezocht worden. Ik twijfel echter of veel 15-jarigen weten wat een feodale tijd is, of het gaan opzoeken. Idem voor trollen (of trolling), luddiet, … het is misschien allemaal te veel.

Daar tegenover staat dat het verhaal zeer vlot leest, een originele context heeft (de jacht, niet de oude, Engelse kostschool) en start met een cliffhanger. Dat moet je durven, maar Bennett komt er mee weg: ‘Ik denk dat ik een moordenaar bent’. Simpel, maar knap gevonden! Ook het feit dat het verhaal losjes gebaseerd is op de geschiedenis van Gian Maria Visconti, en er uiteindelijk op leerlingen wordt gejaagd, is goed verwerkt. De (denkbeeldige?) verliefdheid is wat te losjes beschreven. Je blijft als lezer als het ware een beetje op je honger zitten. Het (eerste) einde werkte echt naar een climax. Ik las recensies die beschreven dat het tweede einde heel erg verrassend was, ik had helaas de tegenovergestelde ervaring. Alles kwam voorspelbaar over.

Het is voor mij een tegenstrijdig boek. Als het gaat om originaliteit en spanning, verdient dit boek absoluut een hoop sterren. Maar aan de zinnen kan absoluut gesleuteld worden. De flaptekst mag van mij toch ook anders, want geen enkele keer komt het woord Medievals voor. Wel de Nederlandse vertaling Middeleeuwers. Toch kijk ik uit naar een volgend deel, want het kan bijna niet anders of er komt hier een vervolg op. Hoop ik…

Hartelijk dank aan Agora uitgeversgroep die mij de kans gaf een eerlijke recensie te schrijven over dit boek. Het mooie kaartje met lakzegel was een leuk extraatje.

S.T.A.G.S
M.A. Bennet
Meis & Maas
***

 

Geef een reactie