Kunst en poëzie gecombineerd in een boek

IK WOU
Een reeks krachtige kinderportretten van Ingrid Godon. Toon Tellegen liet zich inspireren en schreef er korte teksten bij. Aangevuld met schetsen. Stuk voor stuk mijmeringen en uitspraken vanuit het standpunt van de figuur op het portret, die de lezer raken, doen glimlachen en aanzetten tot nadenken.

IK DENK
Opnieuw een parel van Tellegen en Godon. ‘Ik denk’ is een buitengewoon broos kijkboek dat in combinatie met de poëtische en filosofische woorden van Tellegen een stroom aan associaties teweegbrengt, ontroert, verrast en uitnodigt om te herlezen, telkens weer te herbeleven.’ – Vakjury Boekenpauw 2015

Ik denk dat jij van mij houdt. Ik denk dat jij niet van mij houdt. Ik denk dat jij van mij houdt… Er ontbreekt één knoop aan mijn jas. Wanneer heb ik die verloren, en waar, en waarom heb ik daar niets van gemerkt? Er zijn weinig dingen van levensbelang. Die knoop is er een van.

IK MOET
Een cadeauboek waarin tekst en tekeningen elkaar aanvullen en versterken.

Ik moet niets. Maar dat is natuurlijk onzin. Ik moet wel iets. Misschien moet ik wel alles wat ik doe en denk. Als ik denk dat ik in wezen ongelukkig ben, moet ik dat misschien wel denken, ook al ben ik het helemaal niet, hoe kom ik erbij… Iets anders dan moeten is er niet. Een bloem moet bloeien. Een vis moet zwemmen. Een kikker moet kwaken. Het is maart. Rana esculenta. Ik houd van de lente.

Op 10/12 kwam Ingrid Godon, ter gelegenheid van de dag van de onafhankelijke boekhandel, naar Walry. Bij aankoop van een boek uit de trilogie, ontving je gratis een exclusieve prent met een tekening van Godon, genummerd en gesigneerd. Ja, dat kon ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan!

Zelf heb ik Ingrid Godon leren kennen als illustratrice van Nellie en Cezar en de kartonboekjes van uitgeverij De Eenhoorn. Mijn kinderen waren nog klein en de meeste kartonboekjes vond ik niet echt mooi. Maar via de kraamcadeautjes kwamen deze originele boekjes binnen. Ik was meteen verkocht en heb er dan ook veel en dankbaar gebruik van gemaakt.

Ondertussen zijn we vele jaren verder en zijn er de 3 pareltjes die zijn gemaakt in samenwerking met Toon Tellegen. Prachtige illustraties. De ene keer zijn het schetsen, de volgende pagina is het een krachtig portret. De illustraties zijn “zacht”, een tikje nostalgisch en krachtig tegelijk. In hun ogen zit vaak iets dromerigs of in ieder geval een wens. Toon Tellegen treft met zijn woorden vaak exact de sfeer van de illustratie. In “Ik wou” staat een prachtig tekstje, wat je echt moet lezen, pagina 9 “Verboden te wanhopen”.

Ik kon de boeken niet in keer uitlezen. Het zijn meer boeken om in stukjes te lezen. Even wegleggen en nagenieten. Overigens heb ik een keuze moeten maken en heb ik enkel gekozen voor de eerste twee delen. Een keuze waar ik nu al spijt van heb. Misschien had ik ze beter alle drie gekocht. Zo’n drieluik hoort samen te blijven… toch? Eens nagaan of er nog een exemplaar is van illustratie nummer 3…

Ook mijn complimenten voor de uitgeverij/vormgever. Ik hou van papier. Glanzend, mat, donker, licht, dik of dun… Ik voel altijd aan papier. In “Ik Wou” wordt wit papier afgewisseld met kalkpapier, waardoor er een spel wordt gespeeld met woorden. In “Ik denk” wordt datzelfde spel iets scherper gespeeld. Het kalkpapier is nu rood. Ook de illustraties zijn wat scherper en er zit “schwung” in. Die combinatie maken van dit boek een pareltje die doorgaat op de ingetogen portretten van het eerste deel, “Ik wou”.

De prenten liggen nu nog veilig in hun kartonnen kaftje. Daar moeten mooie lijsten rond komen. Binnenkort maar eens op zoek gaan en een mooie plaats aan de muur zoeken. Een plaats waar het zonlicht op schijnt.

“Ik moet” heb ik uiteindelijk dus niet gekocht en daar kan ik dus ook geen verslag van geven. Jammer, maar wie weet komt daar misschien binnenkort verandering in…  Wie weet!

Ik wou/Ik denk
Ingrid Godon
Toon Tellegen
Uitgeverij Lannoo
*****

 

 

 

 

Geef een reactie