Met Jane Harper de wildernis in!

Vorig jaar las ik het debuut van Jane Harper, Droogte. Ik was enthousiast en de thriller werd zeer lovend besproken in de VN Thrillergids 2017. Nu komt haar tweede boek uit en dat maakt mij altijd wat meer kritisch. Kan een auteur dezelfde kwaliteit doorzetten in de tweede thriller? Jane Harper kan dat!

Samenvatting: ‘Is Alice hier? Heeft ze het gehaald? Is ze veilig? In de chaos, in het donker was het onmogelijk om te zeggen wie van de vier vrouwen dit riep. Later, toen alles erger werd, zou ieder van hen beweren dat zij het was geweest…’

Met enige tegenzin beginnen vijf vrouwen aan een zware, regenachtige trektocht. Slechts vier van hen bereiken de eindstreep. De tocht door het ruige achterland van Australië was bedoeld om de vijf collega’s uit hun kantoorbubbel te halen en zo meer kracht en teamgevoel te creëren.

Aaron Falk, agent bij de federale politie, is extra geïnteresseerd in de vermiste vrouw, Alice Russel. Ze is de klokkenluider in Falks onderzoek – en wist bepaalde geheimen. Over de firma waar ze werkte en over haar collega’s.

In plaats van over een trektocht met een hechte samenwerking als resultaat, krijgt Falk verhalen te horen over een tocht vol beschuldigingen, agressie en afbrokkelend vertrouwen. En hoe dieper hij in de verdwijningszaak duikt, hoe groter de gevaren lijken te worden…

Het fijne aan de thrillers van Harper is dat je niet meteen wordt meegesleurd in razendsnel verhaal. Ondanks dat het meteen duidelijk is dat je een thriller leest, lijkt het met momenten op een roman. Het kabbelt, geeft beschrijvingen over de weersomstandigheden, de omgeving en de emoties van de personages. Australië heeft een prachtige omgeving, die zeker in deze thriller één van de hoofdrollen op zich neemt. Tijdens het lezen hoor je de Australische ekster roepen.

De vijf vrouwen die meedoen aan de teambuilding activiteit, weten vanaf het begin al dat de uitstap een vergissing is. Het verbetert niet de onderlinge relaties, in tegendeel, het zet ze nog meer dan anders op scherp. Wanneer ze verloren lopen, wordt de situatie er niet beter op .

De twee agenten, Falck en Carmen, zijn een aangenaam duo, elkaar aanvullend die samen degelijk werk afleveren. Waar de sfeer tussen de vrouwen in de wildernis vaak op het scherpst van de snede is, is hij bij Falck en Carmen net wat te harmonieus. Het is allemaal net wat te evenwichtig, iets te gemoedelijk, er ontbreekt spanning.

De structuur van het boek (er wordt gewisseld tussen het onderzoek en flashbacks naar de situatie in de wildernis) is goed uitgewerkt. Het geeft afwisseling en vergroot de vraag naar wat er precies is gebeurd. En daar kom je achter, langzaam maar zeker, al is de uitkomst verrassend. En dat is verrassend, wanneer je veel thrillers leest.

Toch vond ik deze thriller iets(je) minder sterk dan Harpers debuut. Waar ‘Droogte’ onder je huid kruipt, blijft ‘Wildernis’ wat meer op afstand. Maar het doet wel verlangen naar meer. Dus Harper, kom maar op met je volgende thriller!

Wildernis
Auteur: Jane Harper
Vertaler: Catalien en Willem van Paassen
Uitgeverij A.W. Bruna
****

Geef een reactie