Zaterdag, boekendag!

Door het schuiven met mijn uren in de boekhandel, kwam het zo uit dat ik gisteren toch een paar uur moest werken in de winkel. Net alsof ik dat erg vond, werken op Kinderboekendag. Met veel enthousiasme stapte ik binnen, plaatste de boeken van Tom Schamp nog eens mooi op een stapel en keek ik of er op facebook al reacties waren op onze activiteit. En toen kwam Tom Schamp. En de kinderen….heel jong en heel wat minder jong.

Zeggen dat het storm liep, is zeker overdreven, maar gezellig was het absoluut. 3 uur lang was er continue bezoek die speciaal voor Tom Schamp en zijn boeken kwamen. Wat ik zo enorm leuk vond, was dat de jonge kinderen vol bewondering naar het tekenen (oftewel signeren) keken en dat de ouders voortdurend in de boeken zelf aan het zoeken waren. ‘Heb je die S-cargo gezien? Grappig niet?!’.

Zelf kon ik me natuurlijk ook niet bedwingen om een boek aan te schaffen. Mijn collectie kan altijd nog een exemplaar gebruiken en het laatste nieuwe boek had ik nog niet. En echt, de minder jonge klanten in onze boekhandel hadden gelijk. Dit zijn zoekboeken die ook voor volwassenen zeer leuk zijn. Toch degene die jong van geest zijn :-). Maar ik was door mijn enthousiasme wat minder alert en voordat ik het wist was mijn boek gesigneerd en ontdekte Tom dat hij eigenlijk een misdruk had gesigneerd. We namen een nieuw exemplaar en toen kwam zijn humor naar boven:

Ondertussen heb ik het boek ‘gelezen’, maar ben ik nog lang niet klaar en dat zegt meteen wat voor soort boek het is. Elke pagina staat vol details en kleine grapjes. Onmogelijk om dit in één keer allemaal te ontdekken. Wanneer je het boek uit hebt, draai het boek op z’n kop en lees je terug; een lusboek. Ideaal voor kinderen die boeken steeds willen herhalen, saai gaat het als voorlezer niet worden. Zelf had ik het niet door, maar de aandachtige lezer (of kijker) ziet Brussel in de illustraties.

Tom Schamp

Overigens had ik al eerder over mijn enthousiasme voor Tom Schamp geblogd. Otto laat in Leuven zien hoe het nieuwe verkeersplan eruit gaat zien en zo ziet de binnenstad er zeer aantrekkelijk uit.

Otto rijdt heen en weer naar de stad
Tom Schamp
Uitgeverij Lannoo
*****

Maar omdat ik niet de hele zaterdag moest werken, had ik nog heel wat tijd over om iets anders te doen. In Gent bijvoorbeeld. Samen met een vriendin trok ik naar de pas geopende bibliotheek: De Krook. Een stadsbibliotheek en een centrum voor digitale innovatie. De digitale innovatie stond zeker nog niet op punt. De touchscreens functioneerden zeker nog niet allemaal en degene die wel werkten, deden hun werk niet optimaal. Kinderziektes, startproblemen… Geen probleem. Maar de entree was indrukwekkend. Prachtig lijnwerk in sobere kleuren. De boeken spreken voor zich.

Het leescafé en terras met zicht op de Schelde is heel fijn om even uit te blazen. Eén detail, de deuren kunnen wel naar buiten open, maar terug naar binnen gaan is een probleem.  Een medewerker (of bezoeker) moet de deuren van binnenuit opendoen.

Over het algemeen was ik onder de indruk van de bibliotheek. De afdeling met kinderboeken vond ik wat teleurstellend. Het hele ‘volwassen’concept is hier doorgetrokken, waardoor het een hele sobere bedoening was. Wel zijn er heel wat leuke mogelijkheden. Zo kun je als kind je verkleden, zijn er ‘poefjes’ in vele vormen, kun je liggen lezen in een speciale boekenkast en zijn er verschillende speelhoekjes. En het was er druk, waardoor ik vermoed dat die kinderen er absoluut niet wakker van liggen dat het er wat sober/somber uitziet.

Geef een reactie